خود افشاگری - پدیده‌ای که امنیت ما را با دستان خودمان به خطر می‌اندازد!

پدیده خود افشاگری رفتاری است خود خواسته که بواسطه آن با دستان خودمان امنیت‌مان را در فضای مجازی به خطر می‌اندازیم. در واقع این پدیده افشای خود خواسته اطلاعاتی است که به مهندسان اجتماعی در فضای مجازی این امکان را می‌دهد تا با استفاده از این اطلاعات بتوانند مغز ما یا اطرافیانمان را هک کنند.

یکی از مهمترین موضوعاتی که در حال حاضر در مبحث سواد دیجیتال مطرح است مسئله کنترل فردی در نشر اطلاعات محرمانه زیستی و شخصی ما در شبکه‌های اجتماعی است.
پدیده #خود_افشاگری بواسطه علاقه افراد به دیده شدن در فضای مجازی، هر روز در حال گسترش است و تبدیل به یکی از عادت‌های روزمره کاربران فضای مجازی شده است که برخی از افراد به آن عنوان روزمره نویسی داده‌اند که البته این نامگذاری بخاطر تعریف اشتباه از مفهوم روزمره نویسی است. خودافشاگری به معنای انتشار داوطلبانه اطلاعات شخصی در فضای مجازی است.
در واقع خود افشاگری یکی از بهترین فرصت‌ها برای انجام #مهندسی_اجتماعی است. در ابتدا باید گفت مهندسی اجتماعی به فرآیندی گفته می‌شود که هکر می‌تواند با استفاده از اطلاعات خود افشا شده‌ی افراد، مغز مخاطبان خود را هک کرده و بتوانند پس از تخلیه اطلاعاتی مخاطب از اطلاعات بدست آمده در جهت رسیدن به اهداف خود استفاده کنند.
به این مثال توجه کنید:
وقتی در صفحه شبکه اجتماعی‌ام تصویری از سوار شدن به هواپیما را همراه با ساعت پرواز و مقصدم به اشتراک می‌گذارم، این امکان را به یک مهندس اجتماعی داده‌ام تا او بتواند با استفاده از این اطلاعات برقراری تماس با دفتر کارم خودش را به عنوان یکی از دوست من در شهر مقصد که در انتظار من است معرفی کرده و با بدست آوردن اطلاعات تکمیلی از دیگر برنامه‌های من مطلع شده و در جهت مقاصد خود استفاده کند.

• این پدیده بواسطه خود افشاگری شخص من در فضای مجازی و عدم رعایت مسائل امنیتی در استفاده از شبکه‌های اجتماعی رخ می‌دهد.
  
  برای امنیت بیشتر در فضای مجازی در انتشار اطلاعات شخصی خود چند اصل را باید رعایت کنیم:
  
• ۱- قبل از انتشار یک محتوای روزمره شخصی به این نکته توجه داشته باشم که وقتی کلید انتشار را در فضای مجازی زدم دیگر اختیاری برای مخفی نگهداشتن آن اطلاعات ندارم و این اطلاعات تنها در اختیار دوستان من قرار نمی‌گیرد.
  ۲- این سؤال را همیشه از خودم بپرسم که «آیا انتشار این محتوا می‌تواند حریم خصوصی من را به خطر بیندازد؟»
• ۳- همیشه قبل از انتشار یک محتوای شخصی به این فکر کنم که «آیا اطلاعات موجود در محتوایی که می‌خواهم منتشر کنم می‌تواند بر علیه من استفاده شود؟»
  ۴- قبل از انتشار محتوای روزمره نویسی باید توجه کنم افشای اطلاعات روزمره من تا چه حدی مجاز است به این معنی که من می‌توانم تا چه حد از اطلاعات را در روزمره نویسی منتشر کنم؟!
• ۵- برای انتشار روزمره‌گی‌هایم بین زمان وقوع اتفاقات روزمره تا انتشار آن فاصله‌ی زمانی را رعایت کنم. در واقع زمانی این اطلاعات را افشا کنم که دیگر نشود بر علیه من از این اطلاعات استفاده کرد و به تعبیری این اطلاعات به لحاظ زمانی سوخته باشد. البته این نکته را هم باید در نظر گرفت که مهندسان اجتماعی و هکرهای مغر از کلیه اطلاعات ولو اطلاعاتی که به لحاظ زمانی سوخته است در بلند مدت می‌توانند بر علیه ما استفاده کنند!
  ۶- در انتشار روزمره‌گی‌ها همه اطلاعات را منتشر نکنم. به عنوان مثال اگر از شروع سفرم می‌خواهم محتوایی منتشر کنم نیازی نیست که ساعت و مقصد سفرم را هم منتشر کنم!
  
  
• باید حواسمان باشد همانگونه که برای زندگی حقیقی سبک زندگی وجود دارد برای زندگی در فضای مجازی نیز باید سبک زندگی داشت.
  مجازیست را باید جدی گرفت!
  
  مرتضی آجیل‌چی مشهدی - دبیر نسرا رضوی
  
  #یادداشت
  #سواد_رسانه‌ای
  #سواد_دیجیتال
  #نسرا_رضوی